Moonhorloge met racing-wijzerplaat, waaronder de versie uit 2004 die specifiek voor de Japanse markt was bedoeld

De Speedmaster Mark II 145.014 in dit artikel wijkt iets af, omdat hij is voorzien van een fraaie 'racing'-wijzerplaat. Dit specifieke horloges replica stamt uit 1970 en heeft een grijze wijzerplaat met rode en oranje accenten, evenals oranje chronograafwijzers. Afgezien van de wijzers en de racing-wijzerplaat is het horloge identiek aan een standaard Omega Speedmaster Mark II 145.014. Deze wijzerplaat vertoont overigens grote gelijkenis met die van de laatste Omega Speedmaster Professional-modellen (ref. 145.022-69) met racing-wijzerplaat – uiteraard met uitzondering van de tekst "Mark II". In 2004 vormden deze wijzerplaten de inspiratie voor de Speedmaster Professional Japan Racing (ref. 3570.40). Het spreekt voor zich dat zowel de originele Moonhorloge-referenties met racing-wijzerplaat als de Japan Racing uit 2004 zeer gewild zijn en hoge prijzen opbrengen bij veilingen en verkoop. Vergeleken daarmee is de Mark II met racing-wijzerplaat een koopje.

De uur- en minutenwijzers wijken iets af van de volledig witte exemplaren op de Japan Racing. De Moonhorloge 145.022-69 met racing-wijzerplaat had echter dezelfde wijzers als deze 145.014. De horlogekasten van de Mark II-serie zijn allemaal identiek en hebben een tonneau-vorm met afmetingen van 41,7 x 45,5 x 15 mm. Let op: de referentie 145.014 wordt gebruikt voor zowel de standaard Mark II als de versie met racing-wijzerplaat. Je moet dus goed naar foto's kijken of extra zoektermen gebruiken om een ​​exemplaar met racing-wijzerplaat te vinden.

Zoals bij alles zijn de prijzen van deze hoogwaardige Omega-horloges de afgelopen jaren wat gestegen. Waar je in 2015 en 2016 nog een exemplaar voor minder dan € 2.000 kon vinden, moet je tegenwoordig rekenen op een prijs van rond de € 3.000. Uiteraard zijn er uitzonderingen: sommige exemplaren zijn goedkoper, andere duurder. Het hangt allemaal af van de staat van het replica hublot horloge en de aanwezigheid van de doos en papieren – al worden die er zelden bij geleverd. Hoe zat het ook alweer met de Mark II en de Alaska Project-modellen? En wat te denken van de Omega Pilot Line? Welnu, eind jaren 60 en begin jaren 70 experimenteerde Omega met horloges voor piloten en bijbehorende kastontwerpen. Het beste voorbeeld hiervan is het Flightmaster-model. De Mark II paste in de lijn van de ontwikkeling van die kastvormen. Wat ik echter interessanter vind, is de link met het Alaska Project.

We hebben hier een uitgebreid artikel over Omega’s Alaska Project geschreven; lees dat gerust even door als je er nog niet mee bekend bent. Het Alaska-prototype had een kast die aan een ufo deed denken en was vervaardigd uit gepolijst titanium. Het horloge was wat te duur voor NASA; op basis van de feedback van NASA-ingenieur James H. Ragan besloot Omega terug naar de tekentafel te gaan en te kiezen voor de kast van de Mark II. Die kast was destijds al in productie en Ragan sprak zijn waardering uit voor het ontwerp. Omega maakte enkele exemplaren van dit Alaska-horloge en stuurde ze naar NASA. Minstens één daarvan kwam in 2018 terecht op een veiling van Phillips en bracht maar liefst CHF 193.750 op.

Dit heeft op zich niets te maken met de Speedmaster Mark II 145.014 Racing uit dit artikel, maar ik vond het leuk om dit verband te noemen en je eraan te herinneren. Deze Mark II-modellen uit de periode 1969–1975 zijn nog steeds een koopje: ze worden aangedreven door hetzelfde kaliber 861 als de reguliere Speedmaster Professional Moonhorloge en zijn in dezelfde periode en met dezelfde kwaliteitscontrole geproduceerd als de Speedmaster ref. 145.022. De standaard Speedmaster Mark II 145.014 met zwarte wijzerplaat is verkrijgbaar vanaf ongeveer € 2.000; voor een exemplaar met grijze 'racing'-wijzerplaat en felle kleuraccenten moet je rekenen op een bedrag dat dichter bij de € 3.000 of hoger ligt. Maar dat valt in het niet bij de enorme meerprijs die wordt gevraagd voor een Moonhorloge met racing-wijzerplaat, waaronder de versie uit 2004 die specifiek voor de Japanse markt was bedoeld.