Verzamelaars wijzen kapitaal toe aan hun beste superkloonhorloges

"Deze zijn als een gek gewaardeerd", merkt hij op. “Hij maakt ze niet meer. Dat is het ding met Journe, hij raakt gepassioneerd door een en produceert het dan, en dan raakt hij gepassioneerd door iets anders en gaat verder met dat. Je wordt er gek van.” Dat klinkt misschien overdreven, maar in tegenstelling tot de meeste verzamelaars is O'Leary niet terughoudend om te erkennen dat de investering in ieder geval een deel van zijn agenda is. 

“Verzamelaars wijzen kapitaal toe aan hun beste superkloonhorloges. Het is een betere investering dan een huis. Leg een replica horloges twee jaar in een bankkluis en er is geen onderhoud, het dak lekt niet, de leidingen barsten niet, er zijn geen belastingen en het gaat met 30 procent omhoog', zegt O'Leary. “Het is veel beter dan een huis. Het is veel beter dan veel andere dingen.' Maar hij erkent de hobby ook als een serieuze verbintenis en er is een sentimentele motivatie.

 "Ik deed het niet voor geld", zegt hij later in een kennelijke heroverweging van zijn motieven. “Ik deed het vanwege mijn stiefvader. Hij werkte voor de ILO (Internationale Arbeidsorganisatie) in Genève, en hij leidde me altijd door de boetieks van de stad en liet me de Patek Philippes, de Rolexen, de Omega's zien. Zijn eerste replica breitling was een replica van Zwitserse makelij Omega Moonwatches uit 1975. Maar tegenwoordig is hij verliefd op zijn nieuwe Ming, een onafhankelijk merk dat 'van de ene op de andere dag hot werd', zegt O'Leary.